دریــافت فایـــل پیدیاف Erlebnis : تجربهی زیسته Erfahrung: تجربهی آموخته، تجربهآموزی Experiment: تجربه، آزمون و آزمایش؛ Experimentation: تجربهآزمایی، آزمونِ تجربی. در بارهی این معنیها یاداشتهایم از یک کتاب[1] را نقل میکنم، در انتظار وقتی که فرصت ترجمهاش را پیدا کنم. نیچه در بند ۳۲۴ از دانش شاد، از کشفِ بزرگِ خود یعنی «زندگی همچون وسیلهای برای شناخت»، یا زندگی همچون یک تجربهآزماییِ...
دریــافت فایـــل پیدیاف پروژهی نیچهای «مرامِ دوستی» از همان سال ۱۸۷۵ در مکاتبههای نیچه اشارههایی به تعریفِ دوستی همچون اشتراک و قسمتکردنِ شادی هست. این تعریف خیلی زود به طرح یک اتیکِ دوستی، [یا آیین و مرامِ دوستی، اخلاقِ دوستی] و Mitfreude [اشتراک و تقسیم شادی، شادی باهم و ازهم، همدلی در شادی، همدلشادی یا همشاددلی] میانجامد که نیچه آن را برای تکمیلکردن و سپس جایگرین کردن «اخلاقِ ترحم»،...
دریــافت فایـــل پیدیاف ۱- از چهار ماه پیش که در نوشتهای ( در حوالی خواست خوشبختی) به پیوندهایی اشاره کردم که پارسال دلانگیزترین آریگویی به زندگی را برایم به ارمغان آورد، تا به امروز در کلنجار فکری عاطفی زبانی، و جستار و جستوجو برای معنیکردن و تفسیری به سر میبرم که به قول نیچه ، از آن خرسند باشم؛ با اتکا به این گفتهی دیگرش که «آنچه مهم است نه زندگی جاودانه بلکه سرزندگیِ جاودانه است»....
در ایام نوروز امسال با دوستانی صحبت از این به میان آمد که در این زمانه چهگونه میتوان بدون بغضی در گلو تبریک و شادباش سال نو گفت وقتی جایجای این سیارهی محزون در چنگال ستم رنج میکشد؟ از آنجایی که این پرسش ریشه و محورِ همهی پیوندهای من با ادبیات و هنر و منابع شناخت و آگاهی در تمام زندگیام بوده است، طبیعی است که نخست به یاد دو شاعر و آثارشان افتادم. رمبو و دو کتاب فصلی در دوزخ و اشراقها،...
( برگرفته از متن یک مصاحبه ) نیچه برای کودکی و کودکشدن معنای خاصی قائل است که اس و اساسِ اندیشهی او را تشکیل میدهد. در جریانهای لیبرتری و نقدِ رادیکال نیز، بهخصوص در آراء و آثار رائول ونهگم، کودکی از مفاهیمِ پایهای و همیشگی است. در زمینهی زبان و ترجمه نیز، در موردِ کلمهی کودک و مفهومِ کودکی و دالهای آن در زبان فارسی، در مقایسه با زبانهای اروپایی نکتههایی گفتنی هست. میکوشم تا با رعایت...
۱- طی چند روزی که مشغول نوشتن این مطلب بودم، ذهنم عرصهی پژواکِ این آواهای عاطفی بود: یاد و خاطرهی پرسهزنیهایم در سیلسماریا و خواندن قطعاتی از زردشت در هیبتِ کوهساران آلپ، و بعدها دیدارم از خانه ـــ موزهی رمبو در شارل ویل مزییهر، در دشتهای یکنواحتِ آردِن. یاد خانم متبسم و مهربانی که مسؤول موزه بود، و از من خواست به فارسی در یادنامهی بازدیدکنندگان از موزه، چند سطری به فارسی بنویسم...
دانیل کولسون Daniel Colson ، یکی از آنارشیستهای فرانسوی است که من در ارتباط با کارهایش و به قصدِ ترجمهی بعضی از پژوهشهایش به فارسی چند سال پیش با او تماس گرفتم. آخرین بار، حدود دو سال پیش، او را در نمایشگاه کتاب لیبرتر در شهر لیون دیدم. میگفت که در آستانهی بازنشستگی است. او استاد جامعهشناسی در دانشگاهِ سنت اتیین فرانسه بوده و بهطور عمده در زمینهی تاریخِ آنارشیسم و فلسفه کتاب و مقاله...
بر روی دریای فلسفهی آلمانی با نیچه برای نخستین بار درفش سیاه دزدان و رهزنانِ دریایی پدیدار میشود: مردی از نوع و نژادی دیگر، گونهی نوینی از قهرمانی، فلسفهای که دیگر نه در ردای اساتید و علما بلکه جوشنپوش و مسلح برای نبرد نمودار میشود. استفان تسوایک، نیچه، نبرد با دیوِ درون،[۱] هرگز هیچ پیرپسری اینهمه بچه به دنیا نیاورده است. فیلسوف ما پس از مرگاش به بسیاری سفرهها مهمان شد ــ سفرههای ...
بخشهایی از کتاب نیچه و استیرنر، نوشتهی آرنو مونستر الف. پیشدرآمد در دورانی که آثار ادبی و بررسیهای فلسفیِ مربوط به نیچه سریعاً به نوعی ریزشِ بهمن تبدیل شدهاند که پیوسته حجیمتر میشود و هر ساله بررسیهای و کتابهای بیشتری به بازار کتاب میآید که با دانشی بیسابقه عملاً بر همهی جوانبِ فلسفهی نیچه روشنی میافکنند (از «بازگشت جاودانه» گرفته تا «مرگ خدا» و گسستِ نیچهای از متافیزیک )، در...
در ارتباط با موضوع نیچه و آنارشیسم، هنگام یادداشت برداشتن از کتابی به نام «دیونیزوس با پرچم سیاه»، بار دیگر با این پرسش رو به رو میشوم، که خوانندهی فارسزبان را چگونه به منابع یادشده ارجاع دهم. مثلاً این عبارات: