
گروه Piéces et Main d’Oeuvre که به اختصار PMO نامیده میشود، در راستاهای فعالیتهایش برای معرفی جنبشها و نقدهای ضدتکنوکراسی، و بهویژه شناساندن جنبش لادیستها، فصل «ارتش تلافیگران» از کتاب ا.پ. تامپسون را در دو جزوه منتشر کرده است. و در مقدمۀ این کار نوشته است:
[بیش از دو قرن است که شورش کارگران لادیت، به دست مورخانِ مکاتب گوناگون، تحریف، مدفون و سرکوب شده است.در سال ۱۹۶۳، ادوارد پ. تامپسون، مورخ کمونیست ــ اما آزاداندیش ــ در کتاب خود (The Making of the English Working Class)، منتشرشده توسط انتشارات ویکتور گولانتس در همان سال، فصلی حماسی نگاشت با عنوان «ارتش دادخواهان»[“ارتش تلافیگران” در ترجمۀ فارسی کتاب از محمد مالجو] ؛ فصلی که چیزی فراتر از اعادهٔ حیثیت از لادیتها انجام میدهد. آنان، سی سال پیش از مارکس و مانیفست حزب کمونیست (۱۸۴۷)، در عمل به نقد جدایی میان ابزارهای تولید و مناسبات تولید پرداختند. آنان برای خودمختاری کارگران، علیه بندگی و انقیاد به ماشین، برای بقای جامعهٔ خود و برای غرورِ حاصل از کارِ خوب مبارزه کردند.
از زمان انتشار این اثر پیشگامانه، پژوهشها دربارهٔ لادیتها رو به افزایش گذاشته است. آیا درسهایی که میتوان از مبارزهٔ آنان گرفت میتواند جایگزینِ مارکسیسم بهعنوان افق نافراگذشتنی زمانهٔ ما شود؟
به گفتهٔ پیشگفتارنویس کتاب، میگل آبنسور، «فصل مربوط به لادیسم («ارتش تلافیگران») بهتنهایی یک اثر کوچک و مستقل است.»]
و سپس این نکتهها را یادآوری کرده است:
[«ارتش تلافیگران» فصل چهاردهم (صص. ۴۲۶–۵۴۳) از بخش سوم («حضور طبقهٔ کارگر») کتاب تامپسون، تکوین طبقهٔ کارگر انگلستان، است[1].برای سهولت و روشنیِ مطلب، یادداشتهای تامپسون را که حاوی ارجاعات هستند، دستهبندی کردهایم. برخی از این یادداشتها که برای درک درست متن ضروری نیستند، با این علامت مشخص شدهاند: [*xx] و در پایان کتاب آمدهاند. در مقابل، یادداشتهایی که به نظر ما برای فهم متن ضروری بودهاند، به صورت پاورقی درج شدهاند. اما ارجاعات خود ما با عبارت زیر مشخص شدهاند: [NdBS] که مخفف [یادداشت بلکاستار] است.
همچنین لازم میدانیم یادآور شویم که در برخی بخشهای متن، تعداد زیادی حروف بزرگ به کار رفته است. این امر ناشی از خطا یا اشتباه از سوی ما نیست، بلکه شیوهای از نگارش بوده که در آن دوره رواج داشته است.
در پایان، همچنین گاهشماری کوتاهی از جنبش لادیتی را به انتهای این جزوه افزودهایم. این گاهشماری از کتاب کرکپاتریک سیل[2] استخراج شده است.]

همانطور که در جایی دیگر اشاره کردم، این اقدامِ گروه PMO الهامبخش من در بازنشر این فصل از کتاب تامپسون شد. کتابی که ترجمۀ فارسیاش به همت محمد مالجو و نشر آگاه نخستین بار در سال ۱۳۹۶ منتشر گردید. من دقیقاً نمیدانم آیا انتشار این کتاب در ایران از استقبالی درخورِ اهمیتاش برخوردار شد یا نه. اما اقدام کنونیام در استناد به این کتاب را نشانهای از قدردانی شخصیام از مترجم و ناشرش میدانم. به پشتوانۀ لطف دوستانۀ ناشر برای موافقت با بازنشر فصلی از کتاب، اول تصمیم گرفتم پاورقیهای توضیحی دو جزوۀ یادشده را نیز ترجمه کنم و به آن بیافزایم. اما تنگنای فرصت و نیرو به من مجال چنین کاری را نداد. ناگزیر فعلاً آن دو متن را، هر چند به زبان فرانسوی است، به صورت فایل جداگانه و در پیوند با نوشتهی حاضر منتشر میکنم تا شاید خوانندگان علاقمند به شناخت بیشتر بتوانند به نحوی از آن استفاده کنند.
[1] – La Formation de la Classe Ouvrière Anglaise, Paris, Ed.Le Seuil / Gallimard [Coll. Hautes Etudes], 1988 par Gilles Dauvé, Mireille Golaszewski et Marie-Noëlle Thibault. Présentation de Miguel Abensour.
[2] – La révolte luddite, Briseurs de machines à l’ère de l’industrialisation [Rebels against the futur, 1995], traduit de l’américain par Celia Izoard, Paris, Ed. L’échappée, 2006.
