ترانه‌ی زمینِ آزاد

music-spiral-jpg

چندی پیش پیش همراه با جمعی از دوستان آخرین ترانه‌ای را که فانشون دائمر با شعری از رائول ونه‌گم تنظیم کرده است شنیدم. امشب بار دیگر به فایل این ترانه که فانشون فرستاده گوش کردم. مصاف با آوارِ خبرهای تلخ رسیده از جای‌جای جهان، یادِ دوست سینماگرِ دربندم، کیوان کریمی، و نیز طنینی از خوشحالی از انتشار نشریه‌ی جدید شاخ زیتون در تهران، حال‌وهوا یا تونالیته‌ی عاطفی امشب من بود که مرا برانگیخت تا شعر این ترانه را به فارسی برگردانم و همراه با فایلِ صوتی‌اش آن را با خوانندگان وب‌سایتم تقسیم کنم. ادامه خواندن ترانه‌ی زمینِ آزاد

اشاره‌ای گذرا به مرگ کاسترو و کاستریسم

 

 

این یادداشت را امروز در پاسخ به پیام دوستانی نوشتم که نظر مرا در این باره پرسیده بودند و خواهان متن‌هایی « منصفانه و نقادانه» در بررسی تجربه‌ی کاستریسم در کوبا شده بودند: ادامه خواندن اشاره‌ای گذرا به مرگ کاسترو و کاستریسم