بیداری ذهنیتِ رادیکال، رائول ونه‌گم، بخش یکم

jaidin des délices

 

انتشار متنِ « افتتاح عصر زندگان» از حُسن استقبال شماری از خوانندگان برخوردار شد. من به پیام‌های تأییدآمیز آن‌ها تک‌تک پاسخ ندادم تا فرصتِ سپاس‌گزاری به صورتی دیگر به دست آورم. اکنون به نشانه‌ی قدرشناسی از آنان متن دیگری در همان حال و هوا به‌طور جمعی تقدیم‌شان می‌کنم.

از فوریه‌ تا اوایل مهِ امسال در موزه‌ی نوردبرابانت Noordbrabants Museum در هلند نمایشگاهی از آثار ژروم بوش Jérôme Bosch برگزار شد. قرار است یادمان و بزرگداشتِ این هنرمند در طول سال ۲۰۱۶ به صورت‌های گوناگون ادامه یابد.

من نتوانستم از این نمایشگاه دیدن کنم و هنوز نمی‌دانم آیا مدت‌اش را تمدید خواهند کرد یا نه. اما شانسِ دیدنِ آن نصیب رائول ونه‌گم شد. در همین ارتباط او در اوایل آوریل به درخواست دوستانی برای یک نشریه‌ی انگلیسی‌زبان متنی نوشت در باره‌ی ژروم بوش به نامِ « بیداری ذهنیت رادیکال». ادامه خواندن بیداری ذهنیتِ رادیکال، رائول ونه‌گم، بخش یکم

افتتاحِ عصرِ زندگان، بخش دوم

Collectif-Quatuor-Pour-Une-Autre-Vie

با انتشارِ بخش دوم و پایانی این متن، و در تداومِ ارائه‌ی استناد‌های نظری‌ام به مفاهیمِ تمامیت، شعر، عشق و آزادی، جا دارد توجه خواننده را به این نکته نیز جلب کنم که طرح موضوعِ عشق و شعر در پیوند با نقدِ رادیکال و اندیشه‌ی تغییرخواه، در آثارِ نظری و انتقادی تاریخ معاصرِ ایران تقریباً بی‌سابقه است. وجود این قیدِ « تقریباً» از نظرِ من، مدیونِ حضورِ استثنایی چون محمد مختاری و مقدمه‌ای است که بر « هفتاد سال عاشقانه‌» نوشته است. ادای سهمِ کوچک خودم در احیا و گسترشِ این نگاهِ مرکب را به‌یقین گرامی‌داشتِ یاد و خواسته‌های او نیز می‌دانم. ادامه خواندن افتتاحِ عصرِ زندگان، بخش دوم