بایگانی دسته: مقاله

نامه‌ی همبستگی و پشتیبانی از مقاومت و خودمختاری زاپاتیستی ( ژانویه ۲۰۱۹ )

 

نامه‌ی همبستگی و پشتیبانی از مقاومت و خودمختاری زاپاتیستی

( ژانویه ۲۰۱۹ )

 

ما، روشنفکران، دانشگاهیان، هنرمندان، فعالان و اشخاص نیک‌خواه، و همین‌طور سازمان‌ها، اتحادیه‌ها و تعاونی‌ها، از کشورهای مختلف، همبستگی‌مان با ارتشِ آزدی‌بخشِ ملیِ زاپاتیستی (EZLN) را در این لحظه‌ی خطیر در تاریخ‌اش اعلام می‌کنیم، و کارزارِ اطلاع‌زدایی، دروغ‌ها و افتراها بر ضدِ آن، چه در مکزیک و چه بیرون از مکزیک، را قویاً مردود می‌شماریم.

برای ما، همان‌طور که برای بسیاری مردمِ دیگر در گرداگردِ جهان، مبارزه‌ی زاپاتیستی سرمشقی از مقاومت، سرفرازی، انسجام و آفرینشگریِ سیاسی است. بیست‌وپنج سالِ پیش، فریادِ «بس است دیگر!» (Ya Basta!) کُنشی بود از یک فراروَی عظیم، و یکی از اولین واکنش‌های قوی در سطحِ سیاره بر ضد جهانی‌سازیِ نئولیبرالی، و گشاینده‌ی راه به‌سوی رَد و نقدِ الگویی که در آن زمان مطلق و بی‌چون‌وچرا می‌نمود. این رخداد همچنین بیانگرِ مبارزه‌ی مشروعِ مردمان بومی بود، و امروز هم هست، هم علیه سلطه و تحقیری که  قرن‌ها متحمل شده بودند و هم برای اجرای حقِ خودمختاری‌شان. خودـ زمام‌داریِ مردمی که زاپاتیست‌ها از طریقِ «شوراهای زمام‌داریِ خوب» (Juntas de Buen Gobierno) در پنج «کاراکول[1]» به اجرا گذاشته‌اند، نمونه‌ای است از دموکراسی واقعی و رادیکال که می‌تواند الهام‌بخش مردمان در سراسر جهان باشد، و شایسته‌ی آن است که در همه‌ی دانشکده‌های علوم اجتماعی بر سیاره‌ی زمین مورد مطالعه قرار گیرد. برای ما، ساختنِ خودمختاریِ زاپاتیستی نشانگر جستجوی پایدار، صادقانه و منتقدانه‌ی پروژه‌ای آلترناتیو و رهایی‌بخش است که  برای رویارویی نوع انسان با چالش‌های جهان اساسی است، جهانی که بیش از پیش در بحرانی همزمان اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، اکولوژیک و انسانی، فرومی‌رود.

بنابراین ما نگرانی‌مان را در قبال وضعیتِی که همدارگان‌های زاپاتیستی و مردمانِ بسیارِ دیگر در مکزیک با آن روبه‌رو هستند اعلام می‌کنیم، وضعیتی که برآمده از تکثیرِ پروژه‌های معدنی، توریستی، ، کشتِ صنعتی، زیربنایی و غیره است و بر سرزمین‌ها و شیوه‌ی زندگی این مردمان اثر گذاشته است، آن چنان که  اخیراً کنگره‌ی بومیِ ملی (CNI) و کنگره‌ی بومیِ زمام‌داری  (CIG) نیز آن را افشا و محکوم کردند. درست در همین لحظه، ما به‌ویژه نگرانِ پروژه‌هایِ عظیمی هستیم که دولتِ جدید مکزیک درصدد ارتقای آن‌هاست، پروژه‌هایی مانند تونلِ سراسری تنگ‌راه میان دو دریا (Isthme)،  کاشتِ میلیون‌ها هکتار درخت برای بخشِ کشتِ‌ صنعتی، و احداثِ خط راه‌آهنی با اسم بسیار بی‌مسمای « قطارِ  مایایی» که به‌تازگی فرمانده‌یار مویی‌سِس،  سخنگوی ارتشِ آزدی‌بخشِ ملیِ زاپاتیستی، آن را به خاطر اثرات بسیار وخیم‌اش بر قلمروهای مردمان مایاییِ ساکن جنوب‌شرقی مکزیک، به‌منزله‌ی تحقیر و تحریک محکوم کرد.

افزون بر تأثیرات ویرانگرِ این پروژه‌ها بر محیطِ زیست و توسعه‌ی انبوهِ صنعتِ گردشگری که پیامدِ آن‌ها خواهد بود، ما شاهد آن بودیم که به تاریخِ ۱۶ دسامبر گذشته  در پوششِ به‌اصطلاحِ آیینِ « مامِ زمین » با شتاب‌زدگی دست به‌کارِ احداثِ ریل‌های «قطار مایایی» شدند، کاری که سخنگوی زاپاتیست‌ها نیز آن را به‌عنوان یک اهانتِ تحمل‌ناپذیر محکوم کرد. ما نگران آن‌ایم که از این طریق حمله‌ی جدیدی علیه همدارگان‌های بومی در شرف وقوع باشد و خصلتِ الزامی و پیش‌شرطی این گونه اقدامات، یعنی رایزنیِ واقعی، آزادانه و مبتنی‌بر مطلع بودن همگان، آن‌چنان که در «پیمان ۱۶۹» سازمان بین‌المللی کار (ILO) و «اعلامیه‌ی سازمان ملل متحد» در مورد «مردمان بومی» نیز مقرر شده است، نادیده گرفته شود. در این‌صورت مکزیک پیمان‌های امضاء‌شده در تعهداتِ بین‌المللیِ خود را نقض کرده است.

ما با واکنش صریحِ ارتشِ آزادی‌بخشِ زاپاتیستی مبنی‌بر مردود شمردنِ این پروژه‌های عظیم، که سرزمین‌ها و شیوه‌های زندگی مردمان بومی، به‌ویژه مردمان مایا در جنوب شرقی مکزیک را به‌جد تهدید می‌کنند، همدل و همرأی هستیم.

ما از پیش هر تهاجمی بر ضد همدارگان‌های زاپاتیستی را، چه مستقیم توسط دولت مکزیک باشد و چه از طریق گروه‌ها و سازمان‌های «غیرنظامی» مسلح یا غیرمسلح، محکوم می‌کنیم. ما حکومت مکزیک را مسئول هرگونه رویارویی احتمالیِ درچارچوب اجرای این پروژه‌های عظیم می‌دانیم، پروژه‌هایی که برپایه‌ی الگویی منسوخ از «توسعه» تدارک یافته‌اند که ناپایدار و ویرانگر است، در رأسِ هرمِ قدرت تصمیم‌گیری می‌شود و حقوقِ مردمان بومی را آشکارا مورد تجاوز و تعرض قرار می‌دهد.

ما همه‌ی اشخاص سخاوتمند را فرامی‌خوانیم تا بر اخبارِ کذب و اطلاع‌زدایی‌های کنونی، چه در باره‌ی تجربه‌ی زاپاتیستی و چه درباره‌ی پروژه‌های یادشده، فائق آیند و گوش‌به‌زنگِ خطر تهاجم بر ضدِ همدارگان‌های زاپاتیستی و دیگر مردمان بومیِ مکزیک باشند.

ترجمه به فارسی از: فرزان نصر

نسخه‌ی پی‌دی‌اف این نامه:

Letter of Solidarity and Support for Zapatista Resistance and Autonomy-Persian Version

 

امضاء‌ها:

این متن امشب، ۱۷ ژانویه‌ ۲۰۱۹، با بیش‌از هشتصد امضاء منتشر شد. در میان امضاءکنندگان این نام‌ها به چشم می‌خورد:

آروند هاتی روی (نویسنده، هند)

رائول ونه‌گم (نویسنده، بلژیک)

پابلو گونزالِزکازانُوا (جامعه‌شناس، دانشگاه ملی خودگردان مکزیکو، مکزیک)

خوان ویورو رویز (نویسنده، مکزیک)

پُل لُدوک (کارگردان، مکزیک)

جورجو آگامبن (فیلسوف، ایتالیا)

سیلویا فدریچی (محقق آمریکایی-ایتالیایی، آمریکا)

آنتونیو نگری (فیلسوف، فرانسه)

داوید گرایبر (انسان‌شناس، انگلستان)

 

نسخه‌ی فرانسوی ( با امضاء‌ها ):

https://blogs.mediapart.fr/les-invites-de-mediapart/blog/170119/lettre-internationale-de-solidarite-et-de-soutien-la-resistance-et-lautonomie-zapatist

نسخه‌ی اسپانیایی ( با امضاء‌ها):

https://radiozapatista.org/?p=30142

 

[1] Caracol – کاراکول نوعی صدف بزرگ دریایی است که هم نوع حلزونی دارد و هم نوع نوک تیز، و می‌تواند صداها را افزایش دهد. این واژه از لحاظ لغوی در زبان اسپانیایی به معنی «حلزون» است. اجداد مایایی مردمان چیاپاس از کاراکول همچون شیپورِ فراخوانی به تجمع استفاده می‌کرده‌اند و برای آن احترام زیادی قائل بوده‌اند. زاپاتیست‌ها اکنون کاراکول را به یکی از نمادهای خود تبدیل کرده‌اند. کاراکول مادر دریاست و شکل حلزونی‌اش نماد آرزوهای تودرتو. کاراکول نماد گردآمدن و تجمع‌های خودمختار و کوچک مایاها در برابر جهانی‌سازی کنونی است. از سال ۲۰۰۳ زاپاتیست‌ها به مناطق خودگردان تحت کنترل خود در چیاپاس نام «کاراکول» را دادند. در حال حاضر پنج کاراکول در چیاپاس وجود دارد.

بزرگداشتِ تلخ ــ بیست‌وپنج سال تجربه‌ی زاپاتیستی، (متن کامل)

 

بزرگداشتِ تلخ
بیست‌وپنج سال تجربه‌ی زاپاتیستی

نوشته‌ی ژروم بشه، Jérôme Baschet ـ ۷ ژانویه ۲۰۱۹

 

چند روز پیش، زاپاتیست‌های چیاپاس بزرگداشتِ بیست‌وپنجمین سالِ خیزشِ اولِ ژانویه‌ی ۱۹۹۴ را برگزار کردند. خیزشی مسلحانه که Ya Basta ! ، دیگر بس است! ی بود به پنج قرن سلطه‌گری استعماری بر مردمان بومی، به شش دهه « دیکتاتوریِ بی‌نقص » از سوی حزبِ نهادیِ انقلابی، به دوازده سال سیاستِ نئولیبرال و شکلِ نمادینِ آن یعنی پیمان مبادله‌ی آزاد آمریکای شمالی ( Alena ) که در همان روز به اجرا گذاشته شده بود، و در بُعدی وسیع‌تر، مهُر تکذیبی بود  بر پندارِ « پایانِ تاریخ » که توسط همه‌ی سینه‌چاکانِ سرمایه‌داری قدرقدرت و تک‌اندیشیِ مرتبط به آن، اعلام شده بود. و مهم‌تر از همه، خیزشی که با گذر از فراز و نشیب‌های بسیار، فضایی را گشود که در آن تجربه‌ی تکینه‌ای از خودمختاری [ خودداتی ] سیاسی برمبنای اعلامیه‌ی سی کمون [ همداره‌ی ] خودمختار در دسامبر ۱۹۹۴، ادامه خواندن بزرگداشتِ تلخ ــ بیست‌وپنج سال تجربه‌ی زاپاتیستی، (متن کامل)

بزرگداشتِ تلخ ـ بیست‌وپنج سال تجربه‌ی زاپاتیستی ، بخش ۱

با روی کار آمدنِ هیئتِ دولتِ جدید در مکزیک، تجربه‌ی خودمختاری زاپاتیست‌های چیاپاس بار دیگر به مخاطره افتاده است. با توجه به اضطراری بودن موقعیت، متن‌هایی را که در این باره به‌دستم می‌رسد به‌طور عاجل، گیرم در بخش‌هایی ناتمام ترجمه و منتشر می‌کنم. از دیگر علاقمندان نیز دعوت می‌کنم برای مقابله با بی‌خبری، اطلاع‌زدایی و اخبار کذب در این زمینه، اگر به زبان‌های خارجی آشنایی دارند، اطلاعات، گزارش‌ها و تحلیل‌های روشنگرانه در باره‌ی این موقعیت را بازتاب دهند. ادامه خواندن بزرگداشتِ تلخ ـ بیست‌وپنج سال تجربه‌ی زاپاتیستی ، بخش ۱

جنبش جلیقه‌زردها در مصاف با گل‌آلودگی‌های ژیژکی

 

چند ماه پیش، حافظه‌ی زبانی و خاطره‌هایم از دوران کودکی مرا به یاد واژه‌ای کوردی انداخته بود: « ئاو روشناکَره » یا به تلفظِ کوردیِ کتابی‌تر « ئاو ڕووشن ئاکەر» به‌معنی « آب‌روشن‌کننده ». ادامه خواندن جنبش جلیقه‌زردها در مصاف با گل‌آلودگی‌های ژیژکی

فراخوان جلیقه‌زردهای مونترویی در پاسخ به فراخوانِ کومرسی

 

جلیقه‌زردهای مونترویی Montreuil فراخوانِ مجمعِ مردمیِ کومرسی را، مبنی‌بر به‌هم‌پیوستن‌مان در یک مجمعِ مجامعِ، در یک کمونِ کمون‌ها، به تاریخِ ۲۶ ژانویه امسال، شنیدند.

ما از آن‌ها تشکر می‌کنیم و در پاسخ به دعوت‌شان در آن مجمع حضور خواهیم یافت. ادامه خواندن فراخوان جلیقه‌زردهای مونترویی در پاسخ به فراخوانِ کومرسی

اعلامیه‌ی همبستگیِ کمونِ انترناسیونالیستِ روژآوا با جلیقه‌زردها

 

آن‌چه برای نژادِ انسانی لازم است، نه یک تکه نان بلکه برداشت‌محصول در سرتاسرِ خرمنگاهِ جهان است، بدون استثمارگر و بدون استثمارشده.

لوییز میشل

به جلیقه‌زردها، به زنان و مردانی که تظاهرات برپامی‌کنند، که دبیرستان‌ها و دانشگاه‌ها را به اشغال خود درمی‌آورند، که دست به اعتصاب می‌زنند، که خود را سازماندهی می‌کنند. ما به عنوان کمونِ انترناسیونالیست، از روژآوا، کردستان غربی، در شمالِ سوریه، با شما سخن می‌گوییم: ادامه خواندن اعلامیه‌ی همبستگیِ کمونِ انترناسیونالیستِ روژآوا با جلیقه‌زردها

ژانویه‌ای دیگر با نیچه

 

در بهار سال گذشته، در آغاز مقاله‌ای با عنوان ” نُت‌هایی در مقام سالِ نو” نوشته بودم:

« در ایام نوروز امسال با دوستانی صحبت از این به میان آمد که در این زمانه چه‌گونه می‌توان بدون ‌بغضی در گلو تبریک و شادباش سال نو گفت وقتی جای‌جای این سیاره‌ی محزون در چنگال ستم رنج می‌کشد؟ ادامه خواندن ژانویه‌ای دیگر با نیچه

جنبش “جلیقه‌زردها”: خیزشی مردمی علیه دومین پرده‌ی تهاجمِ نئولیبرال

 

جنبش “جلیقه‌زردها”: خیزشی مردمی علیه دومین پرده‌ی تهاجمِ نئولیبرال

نوشته‌ی الن بیر Alain Bihr

۸ دسامبر ۲۰۱۸

بسیاری از ناظرانِ جنبش “جلیقه‌زردها” از دیدن این امر شگفت‌زده شدند که جلیقه‌زردها نقد و مطالبات‌شان را بر هیئتِ دولت متمرکز کرده‌اند، و به‌ویژه سیاست مالیاتی‌، و در سطحی وسیع‌تر، نحوه‌ی اداره‌ی اموال و دارایی‌های عمومی توسط این دولت را هدف گرفته‌اند اما فراموش کرده‌اند با کارفرمایان دربیفتند، کارفرمایانی که بدیهی‌ است در تنزلِ قدرتِ خریدِ آن‌ها، و به‌طور گسترده‌تر، در اُفتِ شرایط زندگانی‌شان، که مایه‌ی شکوه و شکایت‌شان است، مسؤولیتی سنگین دارند. حتا کسانی، به‌ویژه در سازمان‌های سندیکایی، این فراموشی و بی‌انسجامی را دلیلی دانستند برای این که جنبش را به‌مثابه حرکتی « پوژادیستی »، « مصرف‌گرا » یا « شهروندگرا »، افشا و محکوم کنند، سرشتِ طبقاتیِ آن را زیر سؤال ببرند و بنابراین از پیوستن به آن و پشتیبانی از آن امتناع ورزند. برای پاسخ به این انتقادها، گریز زدنِ تئوریکِ مختصری ضروری است. ادامه خواندن جنبش “جلیقه‌زردها”: خیزشی مردمی علیه دومین پرده‌ی تهاجمِ نئولیبرال

جلیقه‌زردها، اقتصادِ اخلاقی و قدرت

جلیقه‌زردها، اقتصادِ اخلاقی و قدرت[1]

نوشته‌ی ساموئل حَیَت Samuel Hayat

۵ دسامبر ۲۰۱۸

به‌سختی می‌توان تحت تأثیر جنبشِ جاری قرار نگرفت. همه‌چیز در آن، بازیگران‌اش، شیوه‌های عمل‌اش، مطالبات‌اش، ، حتا برای کسی که حرفه‌اش پژوهش و تدریس در علوم سیاسی است،گیج‌کننده است. برخی از باورهای بسیار جاافتاده‌ی ما به‌چالش کشیده شده‌اند، به‌ویژه باورهایی که به شرایطِ امکان‌پذیری و خجستگیِ‌ جنبش‌های اجتماعی مرتبط‌اند. همین نکته است که موجدِ ، اگر نه ضرورت دست‌کم میل به، طرح بازاندیشی‌هایی است برآمده از مقایسه‌ای آزاد میان آن‌چه از این جنبش می‌توان دید و شناخت‌هایی که راجع به موضوع‌‌هایی به‌کلی متفاوت اند. امیدواریم روشناییِ غیرمستقیمی که از مواجهه با عرصه‌های دیگر حاصل می‌شود بتواند درباره‌ی آن‌چه در حال وقوع است گویای چیز متفاوتی باشد. ادامه خواندن جلیقه‌زردها، اقتصادِ اخلاقی و قدرت

مصاحبه‌‌ای با رائول ونه‌گم در باره‌ی جنبش جلیقه‌زردها

( این مصاحبه با ماهنامه‌ی ادبی “لو نووُ مَگَزین لیتِرر” Le Nouveau Magazine Littéraire برای انتشار آتی در شماره‌ی ۱۳، ژانویه‌ی ۲۰۱۹، انجام گرفته که حاوی پرونده‌ی ویژه‌ای در باره‌ی جنبش جلیقه‌زردها خواهد بود. نقل‌قول‌های میان گیومه از آخرین کتاب رائول ونه‌گم برگرفته شده است. و نکته‌ی آخر این‌ یادآوری طنرآمیز رائول که پاسخ‌ها هوشمندانه‌تر از پرسش‌هایند! ) ادامه خواندن مصاحبه‌‌ای با رائول ونه‌گم در باره‌ی جنبش جلیقه‌زردها