همه‌ی نوشته‌های behrouzsafdari

کاتدرالِ دل را نجات دهیم ـ کاربردِ دیگری برای نوتردامِ پاریس

 

گاهی در ترجمه‌ها و نوشته‌هایم نام ژان مِلیه و گفته‌ای از او آمده است. کشیش و فیلسوف فرانسوی ( ۱۷۲۹-۱۶۶۴) که نقدهایش از کلیسا و دستگاه روحانیت مسیحی بسیار رادیکال بود.

پریشب با خواندن متنی از یک کشیش دیگر فرانسوی، به یکی از دوستان نوشتم که گویا ملیه پس از چند قرن دوباره زنده شده است!

این بار، و فعلاً، کشیش ما گمنام است. متنی که نوشته است، با امضای « یک کشیش روستایی در بازدید از پاریس » در واکنش به آتش‌سوزی اخیر کلیسای جامع یا کاتدرال نوتردامِ پاریس است. ادامه خواندن کاتدرالِ دل را نجات دهیم ـ کاربردِ دیگری برای نوتردامِ پاریس

کورنلیوس کاستوریادیس- بخش دوم: منطقِ پروژه‌ی انقلابی

 

بخش اول این متن:ریشه‌های ذهنی پروژه‌ی انقلابی

 

منطقِ پروژه‌ی انقلابی

انقلاب سوسیالیستی خواهانِ دگردیسیِ جامعه از طریق کنشِ خودمختار آدمیان و برقراری جامعه‌ای است که به‌منظور خودمختاری همگان سازماندهی شود. این یک پروژه است.  یک قضیه‌ی ریاضی یا نتیجه‌گیری از برهانی اثباتی نیست که نشان‌دهنده‌ی رویدادی اجتناب‌ناپذیر باشد، حتا تصور چنین برهانی پوچ و آبسورد است. اما با این‌حال این پروژه یک اتوپیا، یک ادای ایمان یا یک شرط‌بندی خودسرانه هم نیست. ادامه خواندن کورنلیوس کاستوریادیس- بخش دوم: منطقِ پروژه‌ی انقلابی

الجزایر در آستانه‌ی شکفتگی است

این روزها برخورد اغلب رسانه‌ها و شبکه‌های فارسی‌زبان به جنبش مردمی کنونی در الجزایر همانند برخوردشان به جنبش جلیقه‌زردها در فرانسه است. شاید با بی‌اعتناییِ بیشتر. ترجمه‌ی متنی که می‌خوانید اقدام کوچکی برای شکستن این فضای سکوت است. مترجم

الجزایر در آستانه‌ی شکفتگی[1] است

نوشته‌ی محمد حربی و نجیب سیدی موسی

ظهورِ ناگهانی حرکتِ مردمی در ۲۲ فوریه گسستِ عظیمی در تاریخ ما و نیز در تاریخ کشورهای شمالِ آفریقاست. باید این گسست را استحکام و عرصه‌ی ممکنات را گسترش بخشید. امروز الجزایری‌ها نخستین پیروزی را به دست آوردند. ادامه خواندن الجزایر در آستانه‌ی شکفتگی است

درخش‌های فوگ‌‌ در زردْ ماژور

 

پیش از این با ترجمه‌ی متنی از فِردی گومز Freddy Gomez با عنوان “زمستان دگردیسی‌ها” (در واکاوی جنبش جلیقه‌زردها)، او و وب‌سایت ارزنده‌اش À contretemps را به‌اختصار معرفی کرده بودم. او در این مدت در وب‌سایت‌اش متن‌های تحلیلی بسیار خوبی، به قلم خودش و دیگران، در باره‌ی این جنبش منتشر کرده است. نخستین نوشته‌ی خودِ او در باره‌ی جنبش جلیقه‌زردها با عنوان “بازی‌ها و داوهای یک انشعابِ پخشیده” Jeux et enjeux d’une sécession diffuse در اواخر دسامبر ۲۰۱۸ منتشر شد. دومین متن او در همین باره به تاریخ ۱۸ فوریه ۲۰۱۹ با عنوان Éclats de fugue en jaune majeur “درخش (تراک،تکه)های فوگ در زرد ماژور” منتشر شد. و من بی‌درنگ و با اشتیاق به ترجمه‌اش رو آوردم با این طرح که سپس اگر فرصت یابم مقاله‌ی نخست او را نیز، که در واقع پیش‌زمینه‌ی متن کنونی است، به فارسی برگردانم. ادامه خواندن درخش‌های فوگ‌‌ در زردْ ماژور

انگاره‌ی قدرت و زاپاتیست‌هاـ جان هالووی

انگاره‌ی قدرت و زاپاتیست‌ها
جان هالووِی
ترجمه‌ی فارسی: فرزان نصر

نسخه‌ی پی‌دی‌اف متن:

جان هالووی ـ انگاره‌ی قدرت و زاپاتیست‌ها

این مقاله اولین بار در شماره‌ی ۱۹ مجله‌ی Common Sense به تاریخ ژوئن ۱۹۹۶ منتشر شده است. عنوان اصلی مقاله The Concept of Power and the Zapatistas نوشته‌ی John Holloway است.

 

۱

«دروغی جدید به‌منزله‌ی تاریخ به ما فروخته می‌شود. دروغ در باب شکستِ امید، دروغ در باب شکستِ برازندگی، دروغ در باب شکست انسانیت.» (فرمانده‌یار مارکوس در فراخوان به «یک گردهماییِ بین‌ِ قاره‌ای بر ضد نئولیبرالیسم»، لاخورنادا، ۱۹۹۶/۱/۳۰).

این دروغ دروغی در باب قدرت است، و در باب ضرورت. بیست سال بعد از نئولیبرالیسم، این دیگر واقعاً دروغی در باب امر مطلوب نیست. خوش‌بینیِ بازارِ دهه‌ی هشتاد تا حد زیادی جایش را به واقع‌گراییِ بازار داده است: ‘همه‌چیز در نظام بازار عالی و بی‌نقص’ نیست. اما ‘همینی‌ست که هست و همانی‌ست که باید باشد، آلترناتیوِ دیگری در واقعیت نیست’. ‘یک جامعه‌ی متفاوت ممکن است خوب باشد، اما جامعه‌ی متفاوت امکان ندارد.’ دروغ در باب شکستِ امید، دروغی در باب شکستِ امر ممکن است، دروغی در باب قدرت برای تغییر. ادامه خواندن انگاره‌ی قدرت و زاپاتیست‌هاـ جان هالووی

ریشه‌های ذهنیِ پروژه‌ی انقلابی

در این روزهای مصادف با سالگرد انقلاب بهمن ۵۷، جوشش پایدار حرکت‌های اعتراضی در عرصه‌های بسیار در ایران، و همزمان با پیدایش یکی از عمیق‌ترین جنبش‌های اجتماعی، جنبش جلیقه‌زردها، در فرانسه به ندرت متنی به فارسی در باره‌ی این دو موضوع دیده‌ام که خرسندم کند. خصلت غالب بر تحلیل‌ها و بررسی‌ها، از تداوم نوعی فقر نظری، خلطِ معنا و عوضی‌گرفتن در میان « صاحب‌نظران » ما خبر می‌دهد.

من چندی پیش در مقاله‌ی “جنبش جلیقه‌زردها در مصاف با گل‌آلودگی‌های ژیژکی” به گوشه‌هایی از این گونه برخوردها پرداختم. در این‌جا ترجیح می‌دهم به‌جای شاهد آوردن از چنین برخوردهایی، همچنان به شیوه‌ی همیشگی‌ام به منابعی ارجاع دهم که به باور من به طرز عمیق‌تر و وسیع‌تری زمینه‌ی نقد و فراگذشتن از چنین فقر و سردرگمی‌هایی را فراهم می‌سازند.

متنی که قصد دارم ترجمه‌اش را به‌تدریج در چند بخش در اختیار خوانندگان این وب‌سایت بگذارم، در سال ۱۹۷۵ توسط کورنلیوس کاستوریادیس نوشته شده و در سال ۱۹۹۹ همراه با مصاحبه‌ای با او بازچاپ شده است.

عنوان متن، “ریشه‌های ذهنی و منطقیِ پروژه‌ی انقلابی” است که از کتاب « برنهادِ خیالینِ جامعه » و از فصل « مارکسیسم و تئوری انقلابی » برگرفته شده است. ادامه خواندن ریشه‌های ذهنیِ پروژه‌ی انقلابی

نامه‌ی همبستگی و پشتیبانی از مقاومت و خودمختاری زاپاتیستی ( ژانویه ۲۰۱۹ )

 

نامه‌ی همبستگی و پشتیبانی از مقاومت و خودمختاری زاپاتیستی

( ژانویه ۲۰۱۹ )

 

ما، روشنفکران، دانشگاهیان، هنرمندان، فعالان و اشخاص نیک‌خواه، و همین‌طور سازمان‌ها، اتحادیه‌ها و تعاونی‌ها، از کشورهای مختلف، همبستگی‌مان با ارتشِ آزدی‌بخشِ ملیِ زاپاتیستی (EZLN) را در این لحظه‌ی خطیر در تاریخ‌اش اعلام می‌کنیم، و کارزارِ اطلاع‌زدایی، دروغ‌ها و افتراها بر ضدِ آن، چه در مکزیک و چه بیرون از مکزیک، را قویاً مردود می‌شماریم.

برای ما، همان‌طور که برای بسیاری مردمِ دیگر در گرداگردِ جهان، مبارزه‌ی زاپاتیستی سرمشقی از مقاومت، سرفرازی، انسجام و آفرینشگریِ سیاسی است. بیست‌وپنج سالِ پیش، فریادِ «بس است دیگر!» (Ya Basta!) کُنشی بود از یک فراروَی عظیم، و یکی از اولین واکنش‌های قوی در سطحِ سیاره بر ضد جهانی‌سازیِ نئولیبرالی، و گشاینده‌ی راه به‌سوی رَد و نقدِ الگویی که در آن زمان مطلق و بی‌چون‌وچرا می‌نمود. این رخداد همچنین بیانگرِ مبارزه‌ی مشروعِ مردمان بومی بود، و امروز هم هست، هم علیه سلطه و تحقیری که  قرن‌ها متحمل شده بودند و هم برای اجرای حقِ خودمختاری‌شان. خودـ زمام‌داریِ مردمی که زاپاتیست‌ها از طریقِ «شوراهای زمام‌داریِ خوب» (Juntas de Buen Gobierno) در پنج «کاراکول[1]» به اجرا گذاشته‌اند، نمونه‌ای است از دموکراسی واقعی و رادیکال که می‌تواند الهام‌بخش مردمان در سراسر جهان باشد، و شایسته‌ی آن است که در همه‌ی دانشکده‌های علوم اجتماعی بر سیاره‌ی زمین مورد مطالعه قرار گیرد. برای ما، ساختنِ خودمختاریِ زاپاتیستی نشانگر جستجوی پایدار، صادقانه و منتقدانه‌ی پروژه‌ای آلترناتیو و رهایی‌بخش است که  برای رویارویی نوع انسان با چالش‌های جهان اساسی است، جهانی که بیش از پیش در بحرانی همزمان اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، اکولوژیک و انسانی، فرومی‌رود.

بنابراین ما نگرانی‌مان را در قبال وضعیتِی که همدارگان‌های زاپاتیستی و مردمانِ بسیارِ دیگر در مکزیک با آن روبه‌رو هستند اعلام می‌کنیم، وضعیتی که برآمده از تکثیرِ پروژه‌های معدنی، توریستی، ، کشتِ صنعتی، زیربنایی و غیره است و بر سرزمین‌ها و شیوه‌ی زندگی این مردمان اثر گذاشته است، آن چنان که  اخیراً کنگره‌ی بومیِ ملی (CNI) و کنگره‌ی بومیِ زمام‌داری  (CIG) نیز آن را افشا و محکوم کردند. درست در همین لحظه، ما به‌ویژه نگرانِ پروژه‌هایِ عظیمی هستیم که دولتِ جدید مکزیک درصدد ارتقای آن‌هاست، پروژه‌هایی مانند تونلِ سراسری تنگ‌راه میان دو دریا (Isthme)،  کاشتِ میلیون‌ها هکتار درخت برای بخشِ کشتِ‌ صنعتی، و احداثِ خط راه‌آهنی با اسم بسیار بی‌مسمای « قطارِ  مایایی» که به‌تازگی فرمانده‌یار مویی‌سِس،  سخنگوی ارتشِ آزدی‌بخشِ ملیِ زاپاتیستی، آن را به خاطر اثرات بسیار وخیم‌اش بر قلمروهای مردمان مایاییِ ساکن جنوب‌شرقی مکزیک، به‌منزله‌ی تحقیر و تحریک محکوم کرد.

افزون بر تأثیرات ویرانگرِ این پروژه‌ها بر محیطِ زیست و توسعه‌ی انبوهِ صنعتِ گردشگری که پیامدِ آن‌ها خواهد بود، ما شاهد آن بودیم که به تاریخِ ۱۶ دسامبر گذشته  در پوششِ به‌اصطلاحِ آیینِ « مامِ زمین » با شتاب‌زدگی دست به‌کارِ احداثِ ریل‌های «قطار مایایی» شدند، کاری که سخنگوی زاپاتیست‌ها نیز آن را به‌عنوان یک اهانتِ تحمل‌ناپذیر محکوم کرد. ما نگران آن‌ایم که از این طریق حمله‌ی جدیدی علیه همدارگان‌های بومی در شرف وقوع باشد و خصلتِ الزامی و پیش‌شرطی این گونه اقدامات، یعنی رایزنیِ واقعی، آزادانه و مبتنی‌بر مطلع بودن همگان، آن‌چنان که در «پیمان ۱۶۹» سازمان بین‌المللی کار (ILO) و «اعلامیه‌ی سازمان ملل متحد» در مورد «مردمان بومی» نیز مقرر شده است، نادیده گرفته شود. در این‌صورت مکزیک پیمان‌های امضاء‌شده در تعهداتِ بین‌المللیِ خود را نقض کرده است.

ما با واکنش صریحِ ارتشِ آزادی‌بخشِ زاپاتیستی مبنی‌بر مردود شمردنِ این پروژه‌های عظیم، که سرزمین‌ها و شیوه‌های زندگی مردمان بومی، به‌ویژه مردمان مایا در جنوب شرقی مکزیک را به‌جد تهدید می‌کنند، همدل و همرأی هستیم.

ما از پیش هر تهاجمی بر ضد همدارگان‌های زاپاتیستی را، چه مستقیم توسط دولت مکزیک باشد و چه از طریق گروه‌ها و سازمان‌های «غیرنظامی» مسلح یا غیرمسلح، محکوم می‌کنیم. ما حکومت مکزیک را مسئول هرگونه رویارویی احتمالیِ درچارچوب اجرای این پروژه‌های عظیم می‌دانیم، پروژه‌هایی که برپایه‌ی الگویی منسوخ از «توسعه» تدارک یافته‌اند که ناپایدار و ویرانگر است، در رأسِ هرمِ قدرت تصمیم‌گیری می‌شود و حقوقِ مردمان بومی را آشکارا مورد تجاوز و تعرض قرار می‌دهد.

ما همه‌ی اشخاص سخاوتمند را فرامی‌خوانیم تا بر اخبارِ کذب و اطلاع‌زدایی‌های کنونی، چه در باره‌ی تجربه‌ی زاپاتیستی و چه درباره‌ی پروژه‌های یادشده، فائق آیند و گوش‌به‌زنگِ خطر تهاجم بر ضدِ همدارگان‌های زاپاتیستی و دیگر مردمان بومیِ مکزیک باشند.

ترجمه به فارسی از: فرزان نصر

نسخه‌ی پی‌دی‌اف این نامه:

Letter of Solidarity and Support for Zapatista Resistance and Autonomy-Persian Version

 

امضاء‌ها:

این متن امشب، ۱۷ ژانویه‌ ۲۰۱۹، با بیش‌از هشتصد امضاء منتشر شد. در میان امضاءکنندگان این نام‌ها به چشم می‌خورد:

آروند هاتی روی (نویسنده، هند)

رائول ونه‌گم (نویسنده، بلژیک)

پابلو گونزالِزکازانُوا (جامعه‌شناس، دانشگاه ملی خودگردان مکزیکو، مکزیک)

خوان ویورو رویز (نویسنده، مکزیک)

پُل لُدوک (کارگردان، مکزیک)

جورجو آگامبن (فیلسوف، ایتالیا)

سیلویا فدریچی (محقق آمریکایی-ایتالیایی، آمریکا)

آنتونیو نگری (فیلسوف، فرانسه)

داوید گرایبر (انسان‌شناس، انگلستان)

 

نسخه‌ی فرانسوی ( با امضاء‌ها ):

https://blogs.mediapart.fr/les-invites-de-mediapart/blog/170119/lettre-internationale-de-solidarite-et-de-soutien-la-resistance-et-lautonomie-zapatist

نسخه‌ی اسپانیایی ( با امضاء‌ها):

https://radiozapatista.org/?p=30142

 

[1] Caracol – کاراکول نوعی صدف بزرگ دریایی است که هم نوع حلزونی دارد و هم نوع نوک تیز، و می‌تواند صداها را افزایش دهد. این واژه از لحاظ لغوی در زبان اسپانیایی به معنی «حلزون» است. اجداد مایایی مردمان چیاپاس از کاراکول همچون شیپورِ فراخوانی به تجمع استفاده می‌کرده‌اند و برای آن احترام زیادی قائل بوده‌اند. زاپاتیست‌ها اکنون کاراکول را به یکی از نمادهای خود تبدیل کرده‌اند. کاراکول مادر دریاست و شکل حلزونی‌اش نماد آرزوهای تودرتو. کاراکول نماد گردآمدن و تجمع‌های خودمختار و کوچک مایاها در برابر جهانی‌سازی کنونی است. از سال ۲۰۰۳ زاپاتیست‌ها به مناطق خودگردان تحت کنترل خود در چیاپاس نام «کاراکول» را دادند. در حال حاضر پنج کاراکول در چیاپاس وجود دارد.

بزرگداشتِ تلخ ــ بیست‌وپنج سال تجربه‌ی زاپاتیستی، (متن کامل)

 

بزرگداشتِ تلخ
بیست‌وپنج سال تجربه‌ی زاپاتیستی

نوشته‌ی ژروم بشه، Jérôme Baschet ـ ۷ ژانویه ۲۰۱۹

 

چند روز پیش، زاپاتیست‌های چیاپاس بزرگداشتِ بیست‌وپنجمین سالِ خیزشِ اولِ ژانویه‌ی ۱۹۹۴ را برگزار کردند. خیزشی مسلحانه که Ya Basta ! ، دیگر بس است! ی بود به پنج قرن سلطه‌گری استعماری بر مردمان بومی، به شش دهه « دیکتاتوریِ بی‌نقص » از سوی حزبِ نهادیِ انقلابی، به دوازده سال سیاستِ نئولیبرال و شکلِ نمادینِ آن یعنی پیمان مبادله‌ی آزاد آمریکای شمالی ( Alena ) که در همان روز به اجرا گذاشته شده بود، و در بُعدی وسیع‌تر، مهُر تکذیبی بود  بر پندارِ « پایانِ تاریخ » که توسط همه‌ی سینه‌چاکانِ سرمایه‌داری قدرقدرت و تک‌اندیشیِ مرتبط به آن، اعلام شده بود. و مهم‌تر از همه، خیزشی که با گذر از فراز و نشیب‌های بسیار، فضایی را گشود که در آن تجربه‌ی تکینه‌ای از خودمختاری [ خودداتی ] سیاسی برمبنای اعلامیه‌ی سی کمون [ همداره‌ی ] خودمختار در دسامبر ۱۹۹۴، ادامه خواندن بزرگداشتِ تلخ ــ بیست‌وپنج سال تجربه‌ی زاپاتیستی، (متن کامل)

بزرگداشتِ تلخ ـ بیست‌وپنج سال تجربه‌ی زاپاتیستی ، بخش ۱

با روی کار آمدنِ هیئتِ دولتِ جدید در مکزیک، تجربه‌ی خودمختاری زاپاتیست‌های چیاپاس بار دیگر به مخاطره افتاده است. با توجه به اضطراری بودن موقعیت، متن‌هایی را که در این باره به‌دستم می‌رسد به‌طور عاجل، گیرم در بخش‌هایی ناتمام ترجمه و منتشر می‌کنم. از دیگر علاقمندان نیز دعوت می‌کنم برای مقابله با بی‌خبری، اطلاع‌زدایی و اخبار کذب در این زمینه، اگر به زبان‌های خارجی آشنایی دارند، اطلاعات، گزارش‌ها و تحلیل‌های روشنگرانه در باره‌ی این موقعیت را بازتاب دهند. ادامه خواندن بزرگداشتِ تلخ ـ بیست‌وپنج سال تجربه‌ی زاپاتیستی ، بخش ۱

جنبش جلیقه‌زردها در مصاف با گل‌آلودگی‌های ژیژکی

 

چند ماه پیش، حافظه‌ی زبانی و خاطره‌هایم از دوران کودکی مرا به یاد واژه‌ای کوردی انداخته بود: « ئاو روشناکَره » یا به تلفظِ کوردیِ کتابی‌تر « ئاو ڕووشن ئاکەر» به‌معنی « آب‌روشن‌کننده ». ادامه خواندن جنبش جلیقه‌زردها در مصاف با گل‌آلودگی‌های ژیژکی